Kantelpunt in een feel good movie

  • geschreven door
COLUMN Ard Haan,
Incasso Gerechtsdeurwaarder
BOITENLuhrs

Het is donderdagochtend als de telefoon gaat. Mr. A. de Heer, een mij onbekende advocaat, wil met spoed beslag laten leggen op de handelsvoorraad van Dirk de Jager (*).Hoe een ‘vriendschap’ ontaardt in een financieel en juridisch conflict. Voor de betrokken advocaat en gerechtsdeurwaarder leek het soms meer op het scenario van een dubieuze B-film, met stereotype cast. 

Dirk de Jager blijkt een ondernemer met een duidelijk profiel: sportieve jonge man, gezegend met een goed uiterlijk en vlotte babbel. Tijdens een luxe diner is Dirk in contact gekomen met de cliënt van mr. De Heer. Het klikt en er ontstaat een vriendschap. De cliënt leent De Jager ruim twee miljoen euro. Uiteraard heeft hij alles goed laten vastleggen en een pandrecht op de handelsvoorraad bedongen voor het geval De Jager onverhoopt het geleende geld niet terug zal betalen. Maar dan gaat het mis. De vriendschap klapt en de cliënt wil zijn geld terug. Er is gegronde vrees dat Dirk de Jager op het punt staat de handelsvoorraad te verduisteren. Het zorgt voor een kantelpunt in het scenario. 

Wat begon als een feel good movie mondt uit in een actiefilm. De handelsvoorraad wordt in beslag genomen, geteld, meegenomen en in een grote loods opgeslagen. 

Het moet zo snel mogelijk plaatsvinden. Voor ons geen probleem geef ik aan. Mr. De Heer is al druk bezig om voor beslaglegging toestemming van de voorzieningenrechter te krijgen. Er is dan wel een pandakte, maar deze is volgens hem niet toereikend om dit beslag mee te leggen. Op mijn vraag of hij deze pandakte even wil doorsturen, wordt verrast gereageerd. Dat heeft hij niet vaak meegemaakt. Bij de bestudering blijkt de pandakte wel degelijk toereikend om zonder tussenkomst van de rechter tot beslaglegging over te gaan. Dat heeft te maken met een arrest uit 1992. Het arrest Rabobank/Visser schetst de voorwaarden waaraan een notariële akte moet voldoen om zonder tussenkomst van de rechter tot beslaglegging over te gaan. Mr. De Heer is erg blij met onze kennis en hulp. We kunnen dus direct aan de slag, zonder tussenkomt van de rechter, zonder extra kosten en tijd. 

Dezelfde middag nog stappen wij in de auto en rijden naar een klein industrieterrein aan de rand van Amsterdam. Daar treffen wij Dirk de Jager die druk aan het vloggen is. Hij showt trots zijn bezittingen en vertelt hoe goed de zaken gaan. En dan kantelt de situatie. Totaal verrast en vol onbegrip over de aanleiding van onze komst, dreigt Dirk ons te filmen en dit aan heel Nederland te laten zien. Zijn vriendin trekt bleek weg, begint te huilen en roept dat wij dit niet kunnen maken. Want waar moeten ze nu van rondkomen? En ze zouden toch binnenkort vertrekken naar het buitenland …

De bevestiging van het verduisteringsplan is daar. Na enig aandringen en tussenkomst van de hulpofficier van justitie betreden wij het pand, tellen de voorraad en nemen deze in beslag. Acht uur later is alles in twee grote vrachtwagens geladen en wordt de handelswaar naar een locatie gebracht en veilig opgeslagen. 

Dirk laat het er niet bij zitten en geeft zijn advocaat opdracht voor een kort geding. Met ons proces verbaal in de hand, de uitleg van het arrest en de ‘bekentenis’ van de vriendin is het oordeel snel geveld. Mr. De Heer heeft volgens de regels gehandeld. Hopelijk kan met de verkoop van de handelsvoorraad, onze volgende stap, het geleende geld terug naar de rechtmatige eigenaar. Zodat ook deze B-film uiteindelijk eindigt met een ‘happy end’. 

* Genoemde namen zijn om privacyredenen niet hun echte namen.